එකී වෑයම වෙනුවෙන් අද අප සම්මුඛ වුයේ ජාතික සමඟිය සඳහා වූ බාකීර් මාකාර් මධ්යස්ථානයේ සභාපති ඉමිතියාස් බාකීර් මාකාර් මහතා සමඟය.
බෙදී ගියොත් රට යයි සුන් වී
වර්ණයෙන්,ආගමෙන් කතා කරන භාෂාවෙන් එකිනෙකා වෙනස්වුවද අපි සියල්ලෝම මිනිස් පවුලේ දරුවන්ය. ඒ නිසාවෙන් එම විවිධත්වය අපි තේරුම් ගත යුතුය. බෙදී වෙන්වී සිටිනවාට වඩා ශක්තියක් එක්ව සිටීම තුළ පවතින බව වටහා ගත යුතුය. ඉතිහාසය අපට බොහෝ පාඩම් කියා දී තිබේ. ප්රශ්නය ඇත්තේ එකී පාඩම් අපි කොතෙක් දුරට ග්රහණය කරගත්තේද යන්න තුළයි.
අපි නැතිකර ගන්න හදන්නේ අපේ අනාගතය
පොදු සමාජයට බෙදී වෙන්වීමේ අවශ්යතාවක් නොවුණත් බෙදුම්වාදය තුළින් පෝෂණය වන්නන් සිටින හෙයින් සමාජය තුළ භීතිය,සැකය ව්යාප්තවීම අරුමයක් නොවේ. එහෙත් ලාංකිකත්වය තුළ නියෝජනය වන විවිධත්වයම සහජීවනයට පාලමකි. එහෙයින් අපි එකිනෙකා තේරුම්ගන්නවා මිස අප මත බලහත්කාරය පැටවීමට ඉඩක් නොදිය යුතුය.
විද්යුත්/ මුද්රිත සියලු මාධ්යයන් වගකිව යුතුයි
සමාජයට වගකියන මිනිස්සු ඒ වගකීම කරට ගෙන සිටිනවාද ? සමාජය තුළ මත නිර්මාණය කරන්නන් , පොදු සමාජයට පණිවිඩ රැගෙන යන්නන් සිය කාර්යභාරය වංක නොවී ඉටුකර ඇත්ද? සිතමු මොහොතක්.
අන්තවාදයේ මූලයන් හඳුනාගන්න
සුළුතරයක් වන අන්තවාදයේ හැසිරීම්, මූලයන් නිවැරදිව වටහා ගැනීම අත්යාවශ්යය. අවම වශයෙන් රටේ මූලික නීතිය හෝ ක්රියාත්මක වූයේද යන්න පිළිබඳව ඇත්තේ ප්රශ්නයකි.
ශ්රී ලාංකිකත්වය ගැනයි සිතිය යුත්තේ
"දේශපාලනය විතරක් නෙවෙයි හැම දෙයක් තුළම අඩුවක් තියෙනවා. ආගමික නායකයෝ,මාධ්ය හිමිකරුවන්. විනාශකාරී දේවල් කරන අතලොස්සක් විතරක් නෙවෙයි ඒවා හෙළා දැක ඊට විරුද්ධව නැගී නොසිටිනවානම් ඒ අය කරන්නේ ඊටත් වඩා බරපතල අපරාධයක්."
මෙහෙම රටක්ද අපි දරුවන්ට භාර දෙන්නේ?
අද අප පසුකර යමින් ඇත්තේ තීරණාත්මක මොහොතකි. 2015 දේශපාලන පෙරළිය තුළ බලාපොරොත්තු වූයේ සියලු දෙනාටම සහජීවනයෙන් ජිවත් විය හැකි වටපිටාවක් ගොඩනගා ගැනීමය. ඊට යම් යම් උත්සාහයන් ගත් බව පෙනෙන්නට තිබුණත් ඒවා සාර්ථක වූයේද යන්න ඇත්තේ ප්රශ්නකි. සහජීවනය , සංහිඳියාව ගැන නේක නේක අයුරින් කතා කළද එය ජනතාව වැළඳ ගෙන ඇත්ද? ඒවා කොතෙක් දුරට බිමට ගැලපුණේද?
ආශිකා බ්රාහ්මණ / නිශාන්ත ප්රියදර්ශන
0 comments :
Post a Comment